Na het overlijden van Sterre, heeft dat een enorm groot gemis geleverd, ze was van onze honden, het kortste bij ons, maar ze hoorde echt hier, we genoten enorm van haar aanwezigheid.een paar uur naar haar (plotselinge) overlijden, zei ik direct, ik wil nooit meer een ier, dit doet echt te veel pijn, om vrij snel daarna te beseffen dat datgene waar ze aan overleden was, gewoon pech is wat je met elke redelijk grote hond kunt krijgen en dat ik besefte dat we na al die jaren van ooit een ier willen, we meer dan genoten van die ier die er dan eindelijk was.Om een lang verhaal, kort te maken, sinds enkele weken woont tess bij ons.Ik zal liegen dat het meteen goed liep, ja de 1e dagen, maar toen besloot madam loops te worden, heel handig met 2 intacte reuen in huis waarvan 1 met dekervaring, maar goed, we besloten haar hier te houden omdat we niet in korte tijd teveel wisselingen wilde.Inmiddels is het wel genieten, Tess is ook een erg leuke meid, weer heel anders dan Sterre, maar dat is alleen maar goed, in de groep klikte het meteen goed, ze kon goed tegen het overdreven geblaf van Aussie Jigger, en verder is het een onwijs grote knuffel.En ik zie weer steeds vaker mijn man stralen als hij samen met zijn Ier is. De wandelingen met haar zijn echt genieten.Tess word volgende week 3 jaar, dus nog een jonge leeftijd, zelfs voor een Ier! ;-) 
